Ben jij een random bio-robot? En ben je op aarde om te overleven en te werken? Dan is het prima dat jij belast wordt. En als je ook niet te vertrouwen bent, gaat dat gepaard met veel controle. Omdat het leven toch vanzelfsprekend is, is het prima als deze controle op een tijdrovende manier gebeurt.
Zie daar (gechargeerd gezegd) de Belastingdienst.
Of ben jij een mens? Een bezield en scheppend wezen? Iemand met een unieke levensmissie op aarde? Dan is het veel logischer dat jij wordt ontzorgd in plaats van belast! Zodat jij je kunt ontwikkelen, je potentieel kunt waarmaken en kunt bijdragen aan het grotere geheel.

Een scheppend wezen ga je toch niet belasten? En zeker niet op zo’n tijdrovende manier, met veel aangiftes en dergelijke per jaar. Stel je eens voor: al die hoge kantoorgebouwen waar nu de Belastingdienst in huist, worden omgevormd tot een Ontzorgingsdienst. Waar veel knappe koppen zich toewijden aan één centrale vraag:

Hoe kunnen we onszelf en elkaar maximaal ontzorgen, zodat we allemaal onze unieke bijdrage kunnen leveren aan de samenleving? Natuurlijk kunnen we van elkaar als scheppende wezens wel verwachten dat we een (al dan niet financiële) bijdrage leveren. Zodat we een collectieve schatkist hebben waarmee we samen, bottom-up en middels maatwerk, initiatieven kunnen opzetten.

Maar in een samenleving gebaseerd op vertrouwen, menswaardigheid en verbinding mag die bijdrage ook anders georganiseerd zijn, en afgestemd op ieders talent. Het is aan onszelf waar we aandacht aan geven. En wat we aandacht geven… dat groeit. Dus: wat resoneert voor jou? De Belastingdienst of de Ontzorgingsdienst? ✨