Op dit moment hebben we een curatief zorgstelsel. Dat wil zeggen dat als iemand ziek is of er psychisch aantoonbaar slecht aan toe is, er hulp en zorg kan worden geregeld.

Bij jeugdzorg moet er bij wijze van spreken eerst sprake zijn van een probleemgezin, of een sterke indicatie daarvan. Daarna wordt er top-down hulp geboden of soms zelfs geforceerd. In de praktijk komt dit in veel gevallen neer op oudercontrole, in plaats van zorgen voor de jeugdigen. Of als je zelf een jongere bent die hulp nodig heeft, moet het, gechargeerd gezegd, eerst aantoonbaar slecht met je gaan.

Bij Agenda 2029 zijn we echter voorstander van een preventief zorgstelsel, waarin mensen ook preventieve hulp en ondersteuning kunnen krijgen. We zien mensen als in essentie krachtige wezens. Zodoende zetten we in op Jeugdkracht: op hoe kinderen en jongeren in hun kracht kunnen blijven en volledig tot bloei kunnen komen.

Hoe zou Jeugdkracht eruitzien?

Er zijn dan bijvoorbeeld bottom-up opgezette ouder-kindcentra in de buurt, grotendeels peer-to-peer, waar je naartoe kunt om een zo goed mogelijke ouder te zijn voor je kind. Als je ziet dat je kind bijvoorbeeld hoogbegaafd of hoogsensitief is, kun je in deze centra een aanreiking krijgen over hoe je hier zo goed mogelijk mee om kunt gaan. Zodat jouw kind volledig tot bloei kan komen! Of als je kind paranormale capaciteiten heeft, zoals het waarnemen van aura’s, kan dit erkend worden en verder ontwikkeld.

Ook zijn er jongerencentra, tevens bottom-up opgezet, waar je bijvoorbeeld bij een mentor terechtkunt voor zingevingsvragen: wie ben ik en waarom ben ik hier? Wat is mijn missie op aarde? Net zoals dat vroeger in een tribe ging.

En kun je er wekelijks terecht voor een uurtje meditatieles, om altijd weer bij jouw innerlijke vrede uit te kunnen komen. Waarschijnlijk word je dan helemaal niet smartphoneverslaafd, omdat je ontdekt dat het echte leven veel kleurrijker is!

Stel je eens voor dat ieder kind iedere ochtend wakker wordt en weet: er wordt van mij gehouden. Het is de bedoeling dat ik er ben. Ik weet wie ik ben en waarom ik hier ben. Er is ruimte voor mij. Als jij je missie kent, heb je dan nog tijd om een hangjongere te zijn?

Dan is het doel dus niet langer dat we zorg bieden aan hulpbehoevende jongeren, kinderen en gezinnen, maar dat zij überhaupt niet hulpbehoevend hoeven te worden. Dat ze in hun kracht blijven en volledig tot bloei kunnen komen. Van jeugdzorg naar Jeugdkracht.